பயணம் கற்றுதரும் பயணிக்க கற்றுக்கொள்

பயணம் கற்றுதரும் பயணிக்க கற்றுக்கொள்

யணம் மனிதர்களை மலரச் செய்கிறது, இது என்னுடைய ஊர், இது என்னுடைய நகரம், இவர்கள் என்னுடைய மக்கள் என்கின்ற சிறிய வட்டம் உடைந்து சிதறும். இந்த உலகம் பிரமாண்டமானது, இதில் கோடிக்கணக்கான மக்கள் வாழ்கிறார்கள், வித விதமான தாவரிங்கள் இருக்கின்றன, மிக உயர்ந்த மலைகள் இருக்கின்றன, பொங்கும் ஆறுகள் இந்த பூமியை சுற்றி வருகின்றன என்றெல்லாம் தெரியவரும். இடம் விட்டு இடம் மாறுவது இருக்கதைக் குறைப்பது மட்டும் மல்ல “என்னுடைய இடம்” என்கின்ற இறுமாப்பையும் குறைக்கிறது. இடம் விட்டு இடம் பெஎர்கின்றபோது வேறு ஒரு உலகம் தன் உள்ளே விரிகின்றது விரிகிறது.

என்னுடிய ஊரிலுள்ள பறவைகள் போல அல்லாமல் இங்கு வேறு பறவைகள் இருக்கின்றன. கங்கை நதிக்கரை மீன்கள் பெரியவை, காவேரி மீன்கள் சிறியவை, நீளமான மூக்குடைய கொக்குகள் இமையமலை அடிவாரத்தில் நிறைய இருக்கிறது. அன்னபட்சி, மானசரோவர் ஏரியிலே கண்கொள்ளாக் காட்சி. தெற்கில் இருந்து வடக்கே போகப்போக சேறு நிறைந்த வயல்களும், உயர்ந்த திண்மையான மரங்களும், அடர்ந்த வனங்களும் தென் படுகின்றன என்பதும் புரிகிறது.

மனித நாகரீகம் அடைய அடைய, பயணம்தான் அவனுக்கு லட்சியமாக இருக்கின்றது. பயணப்படுவது தான் மிகசிறந்த வாழ்க்கையாக இருக்கிறது. கடல் பயணத்தை மேற்கொண்டு ஐரோப்பாவில் இருந்தும் தெற்கு ஆசியாவில் இருந்தும் அரேபியாவில்ருந்தும் வணிகர்கள் இந்தியா எங்கே இருக்கின்றது என்று தேட, அது வீரதீர செயலாகவே பேசப்பட்டது. அம்மாதிரி வீரதீரத் தேடு கடல் கடந்து பல துன்பங்கள் தாங்கி வேறு  தேசங்களுக்குப் பொய் திரும்பி வருவதை பார்த்து சந்தோசித்தும், சபாசித்தும், தங்களுடைய செல்வதை அதிகரிப்பதற்கு வழிதேடியும் அரசர்கள் அம்மாதிரி ஆட்களை ஊக்கப்படுத்தினார்கள்.
போர்த்துகீசிய மக்களுக்கு கடற்பயணம் மிக முக்கியமான, வாழ்க்கையின் அங்கமாக இருந்தது. கடற்பயணம் மேற்கொண்டு திரும்பினால் அவனுக்கு ஊரில் மரியாதை இருந்தது. அதேபோல தென்இந்தியாவில் இருப்பவர்க்கும் பயணப்பட்டு திரும்பி வந்தால் மிகப்பெரிய மரியாதை இருந்தது. தென்இந்திய மக்கள் கடற்கரையோரமாகவே போய், பிறகு அடர்ந்த கானகங்களுக்குள் புகுந்து கங்கை நதிக்கரையை தொட்டு, அங்கிருந்து நேரே போய் காசி தேசத்திற்கும், இன்னும் சற்று மேலேறி
இமயமலைக்கும் பயணப் பட்டார்கள். இமயமலைத் தொடரை பார்த்து விட்டு கௌரவிக்கப்பட்டார்கள்.

வடபுலத்து மன்னர்களோ தெற்கேயுள்ள அடர்ந்த கானகங்கைகளை தங்களுடைய வீரத்தை நிலைநாட்டுகின்றகாலமாக எடுத்துக்கொண்டார்கள். ராமேஸ்வரம் வருவதை தங்கள் வாழ்நாள் சாதனையாக நினைத்துக்கொண்டார்கள். அரசர்களும் வீரர்களும் மட்டுமல்ல, ஞானிகளும், ஆசார்ய புருஷர்களும் தங்கள் அறிவை விருத்தி செய்துகொள்ளவும் வேறு தேசங்களில் கிடைக்கின்ற முக்கியமான தத்துவங்களை அறிந்து

கொள்ளவும், புத்தகங்களைப் படிக்கவும் பயணப்பட்டார்கள். இந்தியா என்கின்ற நாடு செழிப்பாக இருப்பது கண்டு அரேபிய பாலைவனத்திலிருந்து துருக்கர்கள் நல்ல குதிரைகளோடு இங்கு வந்து வியாபாரம் செய்துவந்து, இந்திய தேசத்தின் செழுமையைக் கண்டு, பிறகு கணவாய்களைத் தாண்டி பெரும்படையோடு நுழைந்து மெல்ல மெல்ல இந்த தேசத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டார்கள். அதற்குப்பிறகு கடல்மார்க்கமாக வந்த போர்த்துகீசியர்களும் பிரஞ்சுகாரர்களும், ஆங்கிலேயர்களும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு இந்தியாவை வளைத்து முன்னேறி தங்களுடைய ராஜியத்தை ஸ்தாபித்தார்கள். மிகப்பெரிய கலாச்சாரங்கள் அடுதுத்தடுத்து புகுந்து தேசத்தினுடைய உருவை மாற்றியது.

இப்போது செல்வம் தேடவோ, நாடு பிடிக்கவோ, புத்தகம் படிக்கவோ பயணப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை. மாறாக வேறு இடத்தினுடைய மக்களின் வாழ்க்கை முறை, மொழியின் வளம், உடுப்பு, உணவு, பல்வேறு ரசனைகளை அறிவதற்காகப் பயணித்தல் முக்கியமாக நடைபெறுகின்றது. பயண வசதிகளும் முன்னேறி விட்டன. பயனப்படுதல் என்கிற விசயம்

பயனப்படுதல் என்கிற விஷயம் இல்லையெனில் புகைவண்டி தொடரோ, பேருந்தோ, மகிழ்வுந்தோ அல்லது ஆகாய விமானமோ கண்டுபிடிக்கப்பட்டுஇருக்காது. இப்போது பயணம் மிக சுகமானதாகவும், எளிதானதாகவும் மாறிவிட்டது. திட்ட மிட்டல், இன்னும் சிறப்பாக  பயணம் செய்ய முடிகின்றது. தங்குமிடங்களும் பயணிகளுக்காக ப்ரித்யோகம் கவனிப்பு உள்ளன.

பயனப்படுதல் என்கிற விஷயம் இல்லையெனில் புகைவண்டி தொடரோ, பேருந்தோ, மகிழ்வுந்தோ அல்லது ஆகாய விமானமோ கண்டுபிடிக்கப்பட்டுஇருக்காது. இப்போது பயணம் மிக சுகமானதாகவும், எளிதானதாகவும் மாறிவிட்டது. திட்ட மிட்டல், இன்னும் சிறப்பாக  பயணம் செய்ய முடிகின்றது. தங்குமிடங்களும் பயணிகளுக்காக ப்ரித்யோகம் கவனிப்பு உள்ளன.